Ljóđ unga fólksins 2013
Ásdís Lilija Arnardóttir Hvanneyri.
Nemandi í 5. bekk.
Bćkur.
Textinn streymir áfram
og fellur eins og foss
á blađsíđum eru myndir
af tröllum og köllum
Bćkur geta veriđ
stuttar, líka langar.
Bókin kennir
bókin svćfir
og bókin nennir
ađ bíđa eftir mér.
Edda Heiđrún Backman og
Ţórarinn Eldjárn
Úr bókinni vaknađu, Sölvi
Vaknađu, Sölvi
segir Týra.
Hún vill ráđa,
hún vill stýra.
Hvađ er nú ţetta?
hugsar ketta.
Hvađ er hann sífelt ađ sulla og sletta.
Látum okkur sjá
nú líst mér betur á:
Nýjan feitan fisk
fć ég kannski á disk.
Stöngin er flott
og fata undir aflann.
Aldeilis gott,
ég ćtla ađ éta
og japla´allan staflann.
Hvađ er ađ sjá?
Hvađ er atarna?
Ţykist hann fá
fiskinn ţarna?
Komnir allir
kettir í götunni.
En einginn fiskur
úr fötunni.
Ég held bara, Sölvi
ég sveimérţá bölvi.
Ég gefst upp- á vandrćđagepli
sem japlar á epli.
Hiđ sanna kom í ljós:
Sardína úr dós.
Ljóđin eru samin viđ myndir eftir Eddu Heiđrúnu Backman. Til styrktar hollvinum Grensársdeildar.
Ţorsteinn frá Hamri
Ljóđabókin
Allt kom ţađ nćr .
Árstíđirnar nem ég
í andvara, gróđri
en veit ţess dćmi
ađ voriđ hafi sprungiđ út
gegnum síma...
Og inn til mín
um opinn glugga á jarđhćđ
hafa glettur
sáldrađ sömu bođum:
Litríkum deplum
sem lýstu upp gráma hugans,
brćddu úr brjósti Ţelann
á miđjum
hinum mannskćđa ţorra.
Piet Hein í ţýđingu
Helga Hálfdánarssonar.
Staka.
Spyrji ţitt hjarta
voriđ til vegar,
verđurđu skáld,
ef ţú ert ţađ ţegar.
Heimspeki.
Um tilgang lífsins
lífiđ sér
jafn lengi og einskis
spyrjum vér.
Úr sjóđi minninganna.
Sú alfyrsta minning
sem mér hefur geymst
er eitt sem ég mundi
ađ mér hafđi gleymst.
Gleđileg jól.
Kveiki lítinn Kertaloga
jólavísa eftir
Kristínu Jónsdóttur
bónda á Hlíđ í Lóni.
Kveiki lítinn kertaloga.
Kyrrđ og friđur ríki í nótt.
Upp á himins bláum boga
blikar jólastjarnan hljótt.
Ljúfust ykkur lýsi sól.
Lengist óđum dagur.
Egiđ gleđi og gćfu um jól.
Grćđist ykkar hagur.
Gyrđir Elíasson hlaut bókmenntaverđlaun Norđurlandaráđs í ár fyrir bóklina
Milli trjánna.
Hér birtast ţrjú ljóđa hans
Haustdagur í skógi
úr bókinni Tvífundnaland
Litli fuglinn
sem ég sé flögra
milli neđstu greina
aspartrjánna
reyndist vera
músarindill
Ţađ brestur
í kvistum
á stígnum
viđ erum ţarna
tveir skrítnir fuglar
Úr bókinni Indíánasumar
Stúlkubarn á fyrsta ári
Ađ sitja á eldhúsgólfi,
borđa rúsínur af undir-
skál og mćna upp í
rafmagnsljósiđ sem
er sól ţessa dags
Ţađ er lífiđ!
seinna
breytist
ljósiđ
Herdísarvík 1
Svarta fjalliđ
jafn dökkt
í sól og ţoku
Svarta húsiđ
jafn dökkt
í sól og ţoku
En sjórinn
er aldrei
í sama lit
Ađ hugsa sér
Ljóđ Lennon
Ţýđing Ţórarinn Eldjárn
Ađ hugsa himnaríki
og helvíti ekki til
ađeins jörđ og himinn
ţađ er auđvelt ef ég
vil
Ađ hugsa ađ allir lifđu
og hrćrđust hér og
nú.
Hugsađu ţér hvergi
nein landamćri lögđ
ađ drepa og deyja
fyrir
né deilt um trúarbrögđ
já hugsađu ţér
heiminn
halda griđ og friđ.
Mér er sagt ég sé međ óra
en ég er ekki einn um ţađ.
Já, komdu međ, viđ
höldum hópinn
gerum heiminn ađ griđarstađ.
Ađ hugsa sér ef engar
eignir vćru til,
grćđgi og hungur horfin,
hvergi ranglátt spil.
Ađ hugsa sér öll gćđi heimsins og jarđar deilast
jafnt.
Mér er sagt ég sé
međ óra
en ég er ekki einn um ţađ
Já, komdu međ, viđ
höldum hópinn
gerum heiminn ađ einum stađ.
Mynd
Ađ vakna og
sjá sólina
leika í trjánum
ţröst sitja
á grein viđ gluggann
er ljóđ um voriđ
Snjólaug Guđmundsdóttir
Jafnvćgi
Hér er allt eins og á ađ vera
Ey ţar og nes hér
Og vík milli vina
Ţrestir í görđum
Sendlingar í fjörum
Ćđarfugl í eynni
Allir ţurfa ađ komast af
Og hafa skipt milli sín gćđunum
Sem viđ menn kunnum ekki lengur
Finnur Torfi Hjörleifsson
